Toen we hier 3 jaar geleden kwamen wonen, was het binnen het dorp alleen mogelijk om met een vaste lijn te bellen. Om mobiel te kunnen bellen, moesten we eerst de heuvel op lopen. Dat was soms misschien wel wat lastig, maar na verloop van tijd raakten we er aan gewend en was het ook wel lekker rustig zo zonder mobiele telefoon.

De meeste Nederlanders in Frankrijk herkennen zich vast in het volgende:
Je rijdt door een klein Frans dorp met je schone auto en knalgele kentekenplaat. Dat valt enorm op, want ze rijden hier allemaal in oude rammelende auto’s waarvan het, eens witte, kenteken bijna niet meer te lezen is door de blubber die er aan kleeft.

Naast onze Chambre d' hôtes maken we af en toe eens een website voor anderen. Grotendeels is dit mijn werk, maar als er echt ingewikkelds geprogrammeerd moet worden, springt Mark gelukkig bij.

Toen we nog in Rotterdam woonden, hadden we 3 kabouters op ons balkon staan; Bert, Berend en Boudewijn de Balkonkabouters. Toen we naar Frankrijk verhuisden, werden onze balkonkabouters ineens Tuinkabouters en hebben ze een aanvraag gedaan tot naamswijziging.

Experiment geslaagd! Het lijkt wel alsof we alleen maar dagboeken vol schrijven met verhalen over onze douche... ook dit keer valt er weer wat te melden hoor. We hebben er een derde douche bij.