Sinds we in Frankrijk wonen, missen we vooral de sociale activiteiten gedurende de week, zoals een vrijdagmiddagborrel.
Toen er in augustus een Vlaams koppel bij ons 'in de buurt' neer streek om een kroeg te beginnen, twijfelden we geen moment om er een kijkje te nemen. Na een testritje bleek de 15km die het fietsen is, een gunstige helling te hebben.
Onze heiwee naar Nederland (de taal, vrienden, famielie, musea enz.) nam steeds meer toe. Uiteindelijk hebben we daarom besloten om vanaf november 2008 de chambres d'hôtes te sluiten.
Maar ja, toen had ik geen blog meer en dat is toch wel heeeeel jammer met alles wat we hier om ons heen beleven...
In één van de eerste weken dat we in Châtel-Chéhéry kwamen wonen, werd ik ’s morgens bij de bakker aan een kruisverhoor onderworpen; ‘hoe oud ben je?’ en ‘waarom hebben jullie nog geen kinderen, dat wordt toch echt wel tijd hoor meid!’.
Soms zijn de verschillen tussen het Franse platteland en ons ‘vorige’ stadse leven in Nederland enorm groot.
Neem bijvoorbeeld de zomertijd. Sinds afgelopen weekend is dit weer ingegaan en ik durf er wel het één en ander om te verwedden dat in Nederland alles gestroomlijnd is gegaan.
De zomer is nu echt voorbij. De blaadjes in het bos van de Argonne zijn prachtig van kleur, de geraniums staan veilig vorstvrij binnen en de plantenbakken zijn gevuld met winterviooltjes. En ..