Al vanaf dat we in ons dorp zijn gaan wonen, struin ik rond op zoek naar oude foto's van het dorp en de omgeving. In het begin ging dat soms wat moeizaam, want niet iedereen hier begreep wat ik toch met die oude foto's moest.

Inmiddels weten velen in het dorp dat ik geïnteresseerd ben in oude foto's en krijg ik regelmatig tips wie er nog meer foto's hebben en bij wie ik dus eens langs zou moeten gaan.
De grootste 'vangsten' heb ik gedaan bij onze eigen buurvrouw en bij een wat oudere man die hier vroeger woonde. In totaal heb ik denk ik een verzameling van ruim 150 foto's (van 1900 tot 1950).

Afgelopen week stond er iemand uit ons dorp op de stoep die geen foto's kwam laten zien, maar die OP ZOEK was naar een foto! Meer specifiek: een foto van onze kerk in de periode van de Duitse bezetting. De kerk werd in die jaren gebruikt als hospitaal (net als ons huis) en op de foto staan ziekenhuisbedden in de kerk. En ik had de foto nog ook. Dat is toch leuk dat ik nu eindelijk iets terug kan doen met mijn verzameldrift.

Enthousiast ging ik met mijn superscherp gescande foto op A4 formaat naar haar toe. Deze foto zou ze goed kunnen gebruiken voor de tentoonstelling die ze wil gaan organiseren … tenmiste dat dacht ik ….

Een beetje onzeker zei ze tegen me dat ze wel blij was met de print, maar dat het eigenlijk niet goed was. De foto was veel te groot afgedrukt en, erger nog, hij was te scherp. Zo paste hij niet bij de andere oude foto's, dus werd de bestelling opnieuw geplaatst; kleiner en stukken donkerder alstublieft.

Toch een beetje vreemd hè? Een Fransman die een Hollander vraagt om een oude foto van haar eigen dorp en die dan ook nog vriendelijk vraagt om de foto volledig te verzieken.
De foto is nu zo donker dat het bijna niet meer zichtbaar is wat er op staat, maar wat is mijn dorpsgenoot gelukkig mee!