Afgelopen weekend had ik de dochter van goede vrienden te logeren. Een meisje van 9 jaar met een grenzeloze energie …
Vorig jaar heeft ze ook al eens bij me gelogeerd. We hebben toen koekjes gebakken, dus in mijn ogen is dat er dan één van de categorie 'seen it, done that, been there'. Oftewel … we doen nu weer eens iets anders.
Bij dit meisje blijkt dat niet zo te werken, want juist OMDAT we de vorige keer koekjes hebben gebakken, moesten die dit keer ook weer gebakken worden. Ze had zelfs al een heel schema voor de dag gemaakt:
- eerst koekjes bakken, want dat deden we de vorige keer ook
- dan samen op de Nintendo DS spelen, want dat deden we de vorige keer ook
- dan samen luisteren naar K3 op de MP4, want dat deden we de vorige keer ook
- dan samen pannenkoeken bakken, want dat deden we de vorige keer ook
- dan TV kijken, want dat deden we de vorige keer ook
- dan naar bed en ik moet even bij haar blijven liggen, want ...
- dan samen een ontbijt maken voor Mark, want …
- en tot slot knutselen, want …
En tussendoor hebben we natuurlijk nog snoepjes, chocolade, popkorn en chips gegeten.
Petje af dus voor alle moeders ter wereld! Ik had amper tijd om tussendoor te plassen, want zodra er een 'projectje' was afgerond hoorde ik en lief stemmetje zeggen: 'Jitske mag ik nog een snoepje en wat is het volgende dat we gaan doen?'
Ik hoop trouwens niet dat ik mezelf in de vingers heb gesneden tijdens dit logeerdagje, want ik ben zo stom geweest om af en toe te zeggen 'dan doen we dat toch de volgende keer dat je komt logeren?'.
Waarschijnlijk is daardoor het lijstje-van-dingen-die-we-echt-moeten-doen nu nóg langer geworden. En ik weet helemaal niet of ik wel zo lang mijn plas op kan houden!