Afgelopen zaterdag was er een feest dat georganiseerd werd door de Nederlanders in ons dorp.
Voor de voorzitter van ons Café Culturel was het wel even wennen dat ze de controle over de organisatie volledig kwijt was. En zodra ze haar kans zag, probeerde ze toch steeds een beetje van de organisatie over te nemen.

Mede dankzij haar enthousiasme stonden daarom op zaterdagochtend om tien uur alle banken en stoelen al klaar voor de voorstelling van acht uur 's avonds. Toen de avond eenmaal begon, probeerde ze het nog één keer … als het aan haar lag, mocht er  niet gedronken worden vóór aanvang van de voorstelling!
Daarna werd ze rustiger en gaf het uit handen aan die 'gekke Hollanders' met hun Indonesische hapjes. Het was een geslaagde avond die tegen 1.30uur eindigde.

Pasen maakt alles anders

Het is gebruikelijk dat iedereen na dit soort feesten de volgende ochtend rond tien uur terug komt om alles op te ruimen. Omdat het dit weekend Pasen was, moest het helemaal anders.
Pasen is een familiefeest en dat betekent in Frankrijk … de hele zondag veeeeeeel eten te beginnen vanaf twaalf uur. Om tijdig voor de hele familie een maal klaar te hebben staan, was het dus essentieel om al om negen! uur alles op te ruimen.
Ach, vele handen maken licht werk, dus dat klusje was zo gedaan en daarna konden we gezellig samen aan de koffie. Ook de voorzitter was van de partij met -zo lief bedoeld- een pot koude koffie. Hier is dat heel gebruikelijk, maar als Nespresso liefhebber, kan ik daar maar niet aan wennen. De andere Nederlanders die nog niet allemaal bekend waren met dit gebruik dachten eerst nog dat er een grapje werd gemaakt. Tja, als iemand met koude koffie aan komt en voorstelt dit op te warmen in de waterkoker, zou ik ook gaan twijfelen of het i.p.v. 4 april toch niet 1 april is.
Toen ze naar huis was, hebben we de koffie toch maar weggegooid en zijn we aan de lekkere verse koffie gegaan. Voor integreren blijf ik mijn best doen, maar niet tegen elke prijs.