Sinds we in Frankrijk wonen, missen we vooral de sociale activiteiten gedurende de week, zoals een vrijdagmiddagborrel.
Toen er in augustus een Vlaams koppel bij ons 'in de buurt' neer streek om een kroeg te beginnen, twijfelden we geen moment om er een kijkje te nemen. Na een testritje bleek de 15km die het fietsen is, een gunstige helling te hebben. Op de heenweg is het veel omhoog fietsen, dus komen we dorstig aan. Op de terugweg hoeven we gelukkig vrijwel alleen maar heuvel af te rollen wat nog wel te doen is na enkele trapistjes. Dus op basis van de gunstige hellingproef besloten we dat dit voortaan onze stamkroeg zou gaan worden.

De eerste maanden ging het prima. Iedere week kwamen er meer mensen bij. De kroeg vulde zich en de kroegbazen maakten zelfs regelmatig hapjes om vrijdagmiddag-ers te motiveren om vooral te blijven komen.
Maar toen kwam de wintertijd en langzaam werd het eerder en eerder donker. Na een angstige rit van 15km door het pikke-donker -zonder ook maar een zwak schijnsel van een straatlantaarn- moesten we het fietsen opgegeven. We gaan nu al maanden lekker Frans met de auto naar de kroeg. Erg on-Frans is één van ons de BOB wat op de terugweg lang niet zo gezellig als samen giechelend een heuvel af rollen.

Gelukkig is het nog maar een weekje en dan komen deze 'gekke Hollanders' weer dorstig aan in de kroeg en rollen vrolijk weer terug naar huis!