Naast onze Chambre d' hôtes maken we af en toe eens een website voor anderen. Grotendeels is dit mijn werk, maar als er echt iets ingewikkelds geprogrammeerd moet worden, springt Mark gelukkig bij.

Via een bevriende dorpsgenoot kwamen we in contact met François die in een dorp verderop een vakantiehuis heeft dat hij wil verhuren. Toen er een dorpsfeest was, sprak hij Mark aan met de vraag of hij een site hem zou kunnen maken. Aangezien het maken van websites dus meer mijn 'pakkie-an' is, verwees Mark hem naar mij.
Blijkbaar was François toen in de veronderstelling dat Mark hem naar mij verwees omdat mijn frans wat beter is, want toen ik een paar dagen later op de afgesproken tijd bij hem thuis aan kwam rijden, kwam hij heel verbaasd zijn huis uit. Nog voor ik hem gedag kon zeggen, vroeg hij me waar mijn man was! Geduldig legde ik hem uit dat ik degene ben die de websites maakt en dat mijn man thuis was. Ik kreeg nog nét een hand van hem, maar bij binnenkomst in zijn keuken, begon hij driftig de fles, glazen en hapjes die op tafel stonden op te bergen. 'Dit bewaren we maar voor de dag dat je man meekomt voor de betaling' zei hij en daar moest ik het maar mee doen.
Inmiddels is zijn site online en toen de dag van de betaling aan brak, heb voor alle zekerheid Mark maar meegenomen. Precies zoals hij had beloofd hebben we gezellig met z'n drieen wat gedronken op de goede afloop. De cheque die hij uitschreef voor de betaling gaf François aan Mark, die hem daarop direct aan mij doorspeelde met de woorden 'c'est pour le chef'. Een beetje steun voor deze vrouwelijke ondernemer kan geen kwaad ;-)