In de supermarkt is een ruime keuze in varkenskoppen, varkenspootjes, konijnenkopjes, andouillettes (worstje dat gemaakt wordt van ingewanden), bloedworst, lever, niertjes, hersenen en ..

.. tripe. Ik ben niet zo'n waaghals, maar Mark proeft hier graag van. Één van de dingen die hij nog niet heeft geproefd, is pens (tripe).
Een paar weken geleden sprak ik er met Lucien (een man uit ons dorp) over dat de Fransen zoveel rare dingen eten en toen vroeg hij me of we wel eens 'tripe' hebben gegeten. Op mijn 'nee' werd hij helemaal enthousiast. Hij gaf aan een geweldig recept te hebben dat zijn kinderen ook erg lekker vinden. Lucien nodigde ons uit om binnenkort bij hem te komen eten zodat we het konden proeven. Ik heb hem uitgelegd dat ik er voor vrees dat ik het misschien niet lekker zo kunnen vinden en dat ik het onbeleefd zou vinden om het niet op te eten als we bij hem uitgenodigd zouden zijn. Ik dacht onder de tripe uit te zijn gekomen, maar Lucien is niet voor één gat te vangen, dus hij zou het klaar maken en het ons in een bakje brengen. Als we het niet lekker zouden vinden, konden we het laten staan zonder onbeleefd te zijn.
Afgelopen week moesten we er aan geloven. Lucien kwam langs met een grote, volle bak tripe. Ik heb de bak aangenomen, in de keuken gezet, en er eerst eens lang naar gekeken. Daarna hebben we moed verzameld om het te proeven... Zelfs Mark was er niet weg van en we hebben ons afgevraagd hoe het toch mogelijk is dat de kinderen van Lucien het wel lekker vinden! We hadden het kunnen weten.. zijn kinderen zijn natuurlijk net zo frans als hijzelf.