De Fransen hebben héél véél regels en wetten. Soms houden ze zich er zeer strikt aan en andere keren weer helemaal niet. Helaas ben je als Nederlander (en misschien ook wel als Fransman?) overgeleverd aan de grillen van de ambtenaar die toevallig voor je zit.

Sinds een tijdje hebben ook wij ons gestort in de ambtelijke molen van Frankrijk. Bij de belastingdienst hebben we al enkele uren gesleten en inmiddels ook bij de sous-prefecture (een instantie die we in Nederland volgens mij niet kennen). Bij de sous-prefecture kwamen we om de auto over te zetten naar een Frans kenteken. Voordat we er naar toe gingen, hadden we ons goed voorbereid met informatie van internet (waarvoor dank aan Wim Bavelaar). Wij vonden een stappenplan dat we moesten volgen om te komen tot een Frans kenteken. Hier stond o.a. dat we een ´Controle Technique´ moesten laten uitvoeren (Franse versie van de APK). Omdat de auto 2 weken ervoor nog de verplichte APK in Nederland had gehad, gooide ik mijn charmes maar eens in de strijd. Een keuring zou toch in Europa overal gelijk moeten zijn, dus leverde ik mijn Nederlandse keuringrapport in. De dame van de balie was het helemaal met me eens, dat dat moest kunnen, ze had immers als één van de weinige Fransen ´JA´ gestemd voor Europa. Ze gaf ons een stempel (daar zijn ze dol op!) en deed de papieren op de post naar de volgende laag in de ambtenarij. Afkeuren gaat blijkbaar makkelijk dan iets goedkeuren, want helaas kwam alles al binnen 3 dagen weer terug.
Inmiddels heeft onze auto een ´Controle Technique´ ondergaan en mogen we weer afwachten wat de hoge ambtenaar er dit keer van vindt. Frans kenteken of niet... we hebben in ieder geval al een mooie sticker op de auto.