Onze buurvrouw is blij met ons (en wij ook met haar). In het dorp zijn weinig mensen met wie je op niveau een gesprek kunt voeren. Meer dan over het weer en zere knieën is er hier niet te bespreken.

Gelukkig hebben wij bijna elke week gasten over de vloer om een normaal gesprek mee te voeren, maar onze buurvrouw heeft dat niet. Sinds ze door heeft dat we alles willen weten over de streek en haar geschiedenis worden we overladen met informatie.
Afgelopen vrijdag zijn we met haar mee geweest naar een lezing over ´Le Mont Dieu´ (Kartuizer klooster hier in de buurt dat jarenlang van grote invloed is geweest op de streek). De rit er naar toe was een avontuur op zich. Iedere keer als ze iets wilde zeggen, liet ze het stuur los, begon driftig te gebaren, slingerde van links naar rechts met een vaartje van 100 km per uur. Ook de aankomst bij de lezing was bijzonder. Nu nog zit de geur van goedkope parfum in mijn neus. Wij hebben dan geen douche, maar ik heb de indruk dat de mensen het daar ook niet hebben en dit proberen te verbloemen met veel luchtjes. Al met al was het een enerverende avond waar we nog wat van hebben opgestoken ook.