We hebben het geprobeerd uit te stellen, maar het moest er eens van komen... de zoektocht naar een 'fosse septic', oftewel de opslagplaats van poep.

Afwisselend in de regen en in de sneeuw hebben we samen staan graven en voila! Onder een laag aarde van een halve meter hebben we hem gevonden. De vreugde was erg groot, maar hij was ook weer vrij snel verdwenen toen we ontdekten dat er een flinke ophoping van behoeftes en WC-papier bij de ingang naar de tank zat. Na een half uurtje spuiten met de tuinslang en veel blèh, bah en getverderrie was de ingang geheel poepvrij.

Omdat we nu weten waar het naar toe stroomt, hebben we met een gerust hart een toilet kunnen plaatsen. Vanaf vandaag hebben we dus een werkend toilet, dat je kunt doortrekken door op de knop te drukken i.p.v. met een emmer water.
Zelfs Mark die toch vanaf juli consequent op de oude poepdoos (gat in de grond) zijn behoeften deed, is overgestapt op dit staaltje moderne techniek.