Het dorp bereidt zich voor op een koude winter en iedereen leeft hierbij met ons mee. 's Morgens bij de bakker wordt er druk gevraagd of we het niet vreselijk koud hebben. Als ik met mijn sjaal om en handschoenen aan vertel dat het wel meevalt en dat we twee kamers kunnen verwarmen, trekt men over het algemeen een vies gezicht.

Blijkbaar is het pas in orde als het zo warm is dat je ook 's winters met je blote voeten in je slippers kunt lopen. Iedereen die dat niet kan, is zielig en daar moet voor gezorgd worden.
Voor ons wordt er dus volop gezorgd. . . we krijgen een elektrisch kacheltje aangeboden van de buurvrouw, steenkolen van een andere buurman en de gemeente probeert de boel op te leuken door 2 kerstbomen te doneren. En wij? Wij genieten hier nog steeds met volle teugen, mede dankzij alle aandacht van de dorpsbewoners.

Om iets terug te kunnen doen, hebben we de lampjes in de boom op een timer gezet, zo kan iedereen er van genieten, ook als we er misschien even niet zijn.