Vandaag is het feestdag - de wapenstilstand van La Grande Guerre (1914-1918). Ter gelegenheid hiervan is er in ons dorp een herdenking geweest. Voor ons dé gelegenheid om er eens op uit te gaan (in de hersft zitten we veel meer binnen dan in de zomer en ontmoeten weinig Fransen).

Na trompetgeschal en tromgeroffel uit een autoradio van een oude Citroën las de burgemeester namen op van de gevallenen uit de oorlog. Na het uitspreken van iedere naam sprak de vice-burgemeester 'Mort pour La France' en volgde er weer een naam. Na een minuut stilte (16 sec. om precies te zijn), schalde er weer geluid uit de Citroën en was het blijkbaar tijd binnen te treden in de Salle de fête. Daar stond rosé voor ons klaar (10.00 uur in de ochtend!). Samen met Collette, onze buurvrouw, zijn we de hele zaal doorgeweest om met iedereen kennis te maken. Mijn Frans is weer bijgespijkerd voor de hele winter en het wordt nu echt tijd om een plattegrond van het dorp te maken met alle namen erop. Bij thuiskomst stonden we de vaat te doen voor het raam en wat blijkt. . . na het handjes schudden met iedereen, kijken ze nu ook naar binnen bij het voorbij gaan en zwaaien even. We zijn duidelijk weer een stapje dichter bij de acceptatie in het dorp.