In Nederland fiets je, bijna zonder erbij na te denken, na het werk even langs de supermarkt. In Frankrijk is het voor ons een dagbesteding; 50 kilometer kronkelen over de Franse wegen naar Verdun. Vervolgens eerst naar de Grand Frais, dan naar de Lidl en tenslotte naar de Cora. Om tenslotte weer 50 km terug te pruttelen.
We zijn een paar dagen 'op vakantie in eigen land' geweest. Om precies te zijn Bretagne. Kennissen van ons hadden er een huisje gehuurd en vroegen of we zin hadden om een paar dagen langs te gaan als we toch op weg naar Nederland waren. Zonder eerst uit onze topografische kennis te putten, zeiden we direct vol enthousiasme 'JA!', en toen keken we pas op de kaart …
Gezien de leeftijd van onze auto (1998) valt het nog enorm mee wat er tot nu toe aan gerepareerd is. Maar áls er dan toch iets mis is, ben ik altijd weer blij dat de garage zo dichtbij ons dorp te vinden is.
Al vanaf dat we in ons dorp zijn gaan wonen, struin ik rond op zoek naar oude foto's van het dorp en de omgeving. In het begin ging dat soms wat moeizaam, want niet iedereen hier begreep wat ik toch met die oude foto's moest.
Je zou het bij het zien van onze auto misschien niet meteen zeggen, maar Mark en ik zijn echte autorijders. Voor ons is er niets leukers dan op een mooie dag een beetje te toeren over de Franse weggetjes. Onderweg maken we graag een ommetje om bij bekenden een kop koffie te drinken.
Maar hoe we ook ons best doen, we komen óók altijd weer op het verkeerde weggetje uit.